Ik ben de wijnstok, mijn Vader de wijngaardenier.
Gij zijt de ranken, dus blijf in Mij, Ik blijf in u,
dan vindt Hij vrichten hier.

refrein:
Zingt voor de Vader de wijngaardenier,
dus blijf in Mij, Ik blijf in u,
dan vindt Hij vruchten hier.

Ranken onzichtbaar, die snijdt Hij af,
die werpt Hij weg.
zij moeten branden, dus blijf in Mij, Ik blijf in u,
't waarheid wat ik zeg.

refrein:
Zingt voor de Zoon, want zijn woord is uw weg,
dus blijf in Mij, Ik blijf in u, 't waarheid wat Ik zeg.

Laat dan Mijn woorden uw waarheid en uw leven zijn.
Blijf in Mijn liefde, zoals Ik in de Vader blijft,
Gij zult vol vreugde zijn.

refrein:
Bidt om de Geest, om het brood en de wijn,
en al wat gij de Vader vraagt zal u gegeven zijn

Eens zal mijn zang klinken
in tuinen wonderschoon
zal ik uit de beken drinken
‘t zuiver water heel gewoon.
 
Dan zal ik dansen door paden
tussen rozen aangelegd
in geur van hun weelde baden
voor alle mensen weggelegd.
 
Zie ik daar de hemelscharen
van engelen in een lange rij
hoef ik geen zorgen te baren
daar te zijn maakt enkel blij.
 
Kom verlang ook naar dat oord
waar de angsten zijn verslagen
geef Hem slechts je liefdeswoord
dan zal Hij al je lasten dragen.

@Egbert Jan van der Scheer

Hoe mooi moet de aarde zijn geweest,
door schoonheid, reinheid en natuur
ontworpen, gevestigd in Gods geest,
als parel of diamant, klaar en puur
 
Het was alles goed naar ’s Heren wens,
zo ver Hij Zijn schepping overzag,
een schone aard voor dier en mens,
waar ieder in Zijn gunst leven mag
 
Aarde als fonkelende smaragd,
in hemels licht en glanzend groen,
dag om te werken, voor rust de nacht.
maar wij wilden toch beter doen.
 
De schone schepping braken we af,
dachten beter te weten dan God,
luisterden naar satan, listig en laf,
verbanning werd ons onzalig lot.
 
Toch, mochten we op aarde blijven leven,
schonk Hij ons voedsel in overvloed,
wilde voor ons heil Zijn Geest ons geven,
dat de aard aan ’t Paradijs nog denken doet.

@Egbert Jan van der Scheer

 

Eens zullen bomen weer bloeien
in een weelderige pracht
tussen heldere waterstromen
in licht zo schoon en zacht.
 
Eens staan bloemen   in wondere kleuren
zo men ze nu nergens meer ziet
vullen perken met hun heerlijke geuren
van schone roos tot nederige vergeet-mij-niet.
 
Eens zullen alle vogels weer zingen
in de hoge bomen en in de lucht
als dank voor alle schone dingen
die zij zien op aard en in hun vlucht.
 
Eens zullen alle dieren in vrede leven
steeds vredig grazend naast elkaar
door een glans van rust omgeven
vrij en vredelievend zonder gevaar.
 
Eens zullen de mensen het feest weer vieren
in liefde eerbied en respect voor elkaar
met vriendschap en geluk hun omgeving sieren
dan is eindelijk het nieuwe Paradijs weer waar.

@Egbert Jan van der Scheer

 

Niets dat in het zonlicht zo helder straalt
met zoveel glans   in zovele kleuren
zo dankbaar ons van Uw liefde verhaalt
als duizenden bloemen met vele geuren.
 
Waar schone lelies in hun blanke kleed
als teken van reinheid vlakten sieren
daar is geen ellende, droefenis of leed
maar zijn de velden om feest te vieren.
 
En waar de roos haar geur verspreidt
langs schone welgevormde paden
daar wordt een waar feestmaal bereid
voor hen die met zonden zijn beladen.
 
Dan heffen wij allen een feestzang aan
en verheugen ons met de hemelscharen
als wij dan voor Uw heilige zetel staan
daar Uw aangezicht en liefde ervaren.

@Egbert Jan van der Scheer

 

Stil zit ik te staren,
naar de wereld om mij heen,
waar schepen over water varen,
naar rotsen, daarachter, van steen.
 
Stil zit ik in gedachten,
Zonder bewust op te merken,
‘t verschil in dagen of nachten,
die actie of reactie beperken.
 
Stil zit ik zonder bewegen,
denk over “het hoe, en waarom?”
zit mijn “goed en kwaad” af te wegen,
en mijn kansen of ik in de hemel kom.
 
Dan treft mijn blik het water weer,
en gaan mijn gedachten naar Tiberias,
waar Gij over het water liep, o Heer,
en zoveel ernstig zieken genas.
 
Dan trekken de rotsen mijn gedachten,
en zie ik U bij Galilea staan,
de schare op Uw Bergrede wachten,
en Gij liet niemand hongerig gaan.
 
Dan wil ik niet meer werkeloos wachten,
maar vertellen waarom U wordt geloofd,
en wervelen duizenden gedachten,
als in de wind - Uw adem - om mijn hoofd.

 

@Egbert Jan van der Scheer

 

 

Het licht,
niet op te sluiten,
niet te verbergen,
dringend door wolkendek,
en door nevel,
niet alles ontsluierend,
maar aanzettend,
te zoeken naar elkaar !
 
De lucht,
over tot achter de horizon,
niet strak en blauw,
hier en daar, een wolk,
geen orkaan,
geen windstilte,
slechts een briesje,
gedreven naar elkaar !
 
De warmte,
geen hitte,
of ijzige kou,
niet dorst verwekkend,
niet schuilend in schaduw,
niet “bakken” in de zon,
maar gewoon,
omarmend, elkaar !
 
De zee,
groot en diep,
geen vlakte,
maar rusteloos,
geen stranden,
en geen oevers,
slechts een doel,
vrede bij elkaar !
 
De zon,
niet verzengend,
slechts verwarmend,
aanwezig, dag en nacht,
door aardse schaduw verduisterd,
garantie voor leven,
in liefde één verbinding,
God en mens, tot elkaar !

@Egbert Jan van der Scheer

 

that seemed to have no end,

I had no one to comfort me,

no one to call my friend.

 

With tear-filled eyes I stumbled,

as I walked along the way.  

Then suddenly I heard His voice  

and I heard Him say...

 

"Come let me walk this road with you,

I'd like to take your hand."

And as we walked He told me of  

a new and different land.

 

A land where no more sorrow

or tears will enter here.  

Then all at once we came upon  

a flight of golden stairs.

 

At the top I saw my mother,

her arms stretched open wide.

I tried so hard to reach her,

but He held me at His side.

 

"Not yet my child, You see I still

have work for you to do  

and then these golden stairs will

also open up for you."

 

Inspired by God

Lee Ward

 

 

Your voice shouts as loud as the rising sun.

It cries as far as the rivers and seas as one.

Waxing and waning like the tides along the shore,

singing through the song of the birds once more.

 

Your voice can be felt in the day's hazy mist,

as it caresses a meadow's sleepy kiss.

A voice angry like thunder loudly intense,

or whisper soft through yielding trees bent.

 

It can be heard in the laughter of children's play,

in the melody of a mother's voice holding her own today.

It's there in the pride of a father's shinning eyes,

expressed in the excitement of a child's happy cries.

 

You vibrantly whisper a colorful autumn season,

followed by winter's plodding cold reason.

Help us hear the whispers carried in the wind,

listening for the message your heavens send.  

 

Susan Hebert Ajaz

 

We all have thorns in life.

 

Our hurts, sorrows, regrets, bitterness, bad habits, guilt,  

people who hurt us or make us unhappy, or people we  

haven't forgiven are our thorns.  As long as we do not  

let go, we do not forgive, we do not forget any dark area  

in our lives, they remain as thorns in our hearts.  But if  

we let go, forgive others, and forgive ourselves, our  

thorns can become roses.

 

There are no hopeless or permanent thorns.  

So make thorns roses.

 

At the end of the day, will you be sleeping on a bed of thorns,  

or on a bed of roses?

 

At the end of your life, will you be counting with God,  

more roses than thorns?

 

It's your call.

 

It's your choice.

 

Fr. Jerry Orbos, SVD

From his book Defining Moments

 

 

"We came to this world with nothing and we will leave with nothing.

What matters is not the things we hold in our hands,  

but the things we carry in our hearts."

 

Fr. Jerry Orbos, SVD